Van alles wat...

Vanmorgen eerst een bush-walk gemaakt langs een verlaten meer. Er zijn hier heel veel meren als gevolg van de vulkanische activiteiten en een groot aantal paden brengen je op de mooiste plekjes. Ondanks de enorme toeristische drukte kom je op die paden werkelijk niemand tegen. Ik heb ongeveer 10 km gelopen in 3 uur tijd (ik kijk meer dan ik loop) en ben dus niemand tegen gekomen. Je hebt af en toe het idee, dat je in een oerwoud loopt. Voor ons vreemde bomen en planten, veel vocht en mooie beelden vooral als je af en toe tussen de bomen het diepblauwe meer ziet liggen of afdaalt naar een goudgeel strandje. Daarna kwam ik terecht in een thermisch Maori dorpje. De maori’s zijn de oorspronkelijke bewoners van hier en hebben zich dikwijls gevestigd aan de kusten en op plaatsen waar thermische activiteiten zijn vanwege het warme water (gratis) en alle andere denkbare voordelen. De stank van rotte eieren namen ze maar voor lief. Overigens als je hier over de wegen rijdt ruik je regelmatig de rotte eieren en dan weet je dat er vulkanische bronnen zijn. De meeste bronnen zijn omgebouwd tot toeristische badhuizen, waar je in de modder kan zitten, naar rotte eieren gaat ruiken en dan geen last meer hebt van allerlei kwalen. Verder werden er in het dorpje wat voorstellingen gegeven, waardoor je deze mensen moet leren kennen en daar heb ik wat foto’s van gemaakt. Verder zie je op een van de foto’s een vulkaan, die ruim 100 jaar geleden tot uitbarsting is gekomen en daarmee een aantal meren gemaakt heeft en ook nog 153 slachtoffers. De krater heeft toen 4 jaar lang staan spuiten en er is nog een dorpje te bezichtigen waarvan de huizen half onder de rond liggen vanwege de vulkanische regens.
Al met al een drukke dag. Morgen zak ik ongeveer 100 km naar het zuiden naar een ander vulkanisch gebied en hoop daar naar een krater te kunnen wandelen. Of ik dan verbinding heb weet ik nog niet, anders nu alvast een prettige jaarwisseling.