Ik ben diep geschokt.

Ik ben diep geschokt en besef, dat er in Nederland niets meer kan. Een feest als Koninginnedag, waar iedereen naar uitkijkt, waarop altijd de zon schijnt en waar we op unieke wijze met elkaar gewoon feestvieren, kan niet meer zonder incidenten. Ik kwam thuis van de spaanse les om even over een uur, zette de tv aan op BVN om iets mee te krijgen van de feesten in Nederland en werd met dit in en in trieste drama in Apeldoorn geconfronteerd.
Dan komen bij mij de beelden boven van een doodgeschoten Pim Fortuyn, een doodgestoken Theo van Gogh en nu dan de onschuldige burgers, die gewoon onze Koninginnedag aan het vieren waren. Ik ben echt geshockeerd en besef dat Koninginnedag, een uniek gebeuren in Nederland, nooit meer hetzelfde zal zijn.
Sorry, dat mijn gedachten even niet in Spanje zijn, maar in Nederland. Dit zijn moeilijke momenten, waarop ik zelf het vertrouwen in Nederland begin kwijt te raken. Ik besef dat er overal op de wereld vergelijkbare incidenten plaats vinden, maar wij waren toch dat land, waar we trots op waren en waar alles zo goed geregeld was. Bij ons kon dat allemaal niet gebeuren, maar bij ons gebeurt dat nu allemaal wel. Ik besef heel goed dat een enkel individu dit soort zaken veroorzaakt, soms met een onduidelijk motief, soms heel erg vooraf opgezet. Maar het is een feit, dat het de afgelopen decennia wel gebeurt in ons Nederland en dat we heel veel onbestuurbare individuen hebben. Ik ga verder niet in op de oorzaak, maar het is een feit, dat dit nu in Nederland allemaal kan en dat we daardoor Nederland niet meer zijn.
Groetjes uit Spanje en sorry voor mijn negatieve toon, Jan.

Rust in Callosa

Een paar rustige dagen hier, van de kunstenaars uit drie ateliers hebben we gisteravond afscheid genomen en hun opvolgers komen waarschijnlijk vrijdag. Gezellig nagepraat met een drankje en een hapje met name over het werken hier, geconcentreerd en weg van onze westerse drukte. Ik heb gelukkig nog een maand te gaan, en die heb ik hard nodig. Het werk wordt beter maar ik ben nog net tevreden. Vanmorgen ben ik vroeg met de auto de bergen in gegaan. De kust is echt afschuwelijk met alleen maar vakantiehuizen, hotels en alle andere ellende, die door badgasten wordt aangetrokken. Als je echter 20 km het binnenland in gaat, komt de rust over je en kun je genieten van mooie natuur en rotsen. Op de foto met de rots waar je een kerkje en kasteel op ziet, ben ik twee weken geleden met Greet en Conny geweest en vanmorgen heb ik hem geschilderd vanaf een kleine parkeerplaats. Het probleem is dat de zon snel van positie veranderd en dat daardoor de rotsen er ieder kwartier anders uitzien. Ik heb ook heel wat foto’s gemaakt, zodat ik de rest van vandaag en morgen in het atelier verder kan werken. Ook heb ik foto’s gemaakt van wilde bloemen; ik denk dat de gele bloemen brem zijn, maar weet dat nooit zeker. In ieder geval steken ze mooi af tegen de lucht en het groen. Op de terugreis even langs de supermarkt gegaan in Benidorm, zodat ik weer voor een week eten en drinken in huis heb. Verder weinig te melden vanuit een stil Callosa. Tot morgen, Jan.

Het is geen stijl...

Het valt niet mee, om een stijl te vinden, die mij past en tevens een weergave is van mijn gevoelens. Gelukkig mag ik nog een maand zoeken. Het schilderij van gisteren was heel realistisch met versterking van kleur en contrast. In overleg met mijn buurvrouw kunstschilder heb ik toch het poppetje linksvoor verwijderd. De wedstrijd gaat dus door zonder linksvoor; hierdoor is de compositie veel sterker, maar ik mis abstractie en daardoor spontaniteit. In mijn volgende schilderij (een Moor te paard) heb ik het paard realistisch weergegeven en de rest in hogere abstractie. Feitelijk strijdig met alle regels, maar de moeite waard om verder te ontwikkelen. Als je wilt reageren, schroom dan niet naar jan.roedoe@tip.nl te mailen.
Verder verdwijnen er morgen een aantal collega’s en komen er weer nieuwe voor terug. Van een van de verdwijners (Saskia Pfaeltzer, de beeldhouwer) heb ik haar werk gefotografeerd, waarvan hier een van de foto’s. Zij heeft hier acht koppen gemaakt en heeft dus heel wat mee te sjouwen. Vanavond hebben we een afscheidsborrel met zijn allen. Dit om alle restjes wijn en eten op te maken van de vertrekkers, het was vanmorgen daardoor extra druk in de supermarkt.
Iedereen weer gegroet en tot morgen. Ps de mails via info@janroedoe.nl bereiken mij niet en ik weet niet waarom, daaromjan.roedoe@tip.nl gebruiken aub. Groetjes, Jan

Zoekt en gij zult vinden

Ik ben intensief op zoek en misschien wel een beetje te intensief, naar een stijl van schilderen, die expressiever is dan mijn huidige stijl. Maar ik vind hem niet en dat is heel moeilijk. De afgelopen twee dagen heb ik meer dan 20 uur gewerkt aan het schilderij “de christenen” waarvan ik hierbij de foto stuur. Ik heb echt met plezier aan dit schilderij gewerkt, maar het is te realistisch; ik heb geprobeerd met contrast en kleur het beeld te versterken en mijn gevoelens van mijn bezoek aan Alcoy erin te brengen, maar het is niet de stijl geworden waarnaar ik op zoek ben. Verder had ik het mannetje linksvoor beter weg kunnen laten, waardoor de compositie krachtiger geweest zou zijn. Het mannetje heb ik geschilderd om documentaire redenen: je kunt de hele uitrusting goed zien en ook hoe het geweer geladen werd. Misschien schilder ik dat mannetje nog wel weg. Er komt dan rust in de linkerhelft en extra spanning rechts met een betere diagonaal. De verf is nog nat, vanochtend heb ik er nog aan gewerkt. Voor vanmiddag ga ik toch maar weer een onderwerp in de natuur zoeken en verder op zoek naar een nieuwe stijl.
Voor de rest gaat alles goed, ik groet iedereen en wens Debby voor morgen alvast een prettige verjaardag. Jan.

Zondagmiddag

Het is nu zondagmiddag ongeveer drie uur en dan heerst hier stilte. Op dit tijdstip eet de Spanjaard in familiekring en daar doen ze dan net als in Frankrijk uren over. Wij zouden hier een voorbeeld aan moeten nemen, gezellig een paar uurtjes eten, drinken en vooral gezellig praten in de familiekring. Ik heb net mijn eten op en duik dan eerst even achter de pc om jullie wat bij te praten. Vanmorgen afscheid genomen van het bestuur van de Fundacion, die straks om 5 uur weer op het vliegtuig stappen naar Nederland. Ze hebben hier intensief gewerkt en beslist een zware taak om de exploitatie van deze 5 ateliers aantrekkelijk te maken en alles te regelen. Mijn complimenten voor hun (vrijwilligers)werk.
Zelf ben ik vanmorgen verder gegaan met het schilderij over de strijd van de Moren tegen de Christenen en er zit aardig voortgang in. Ik probeer door versterking van de compositie en verhoogd contrast van kleur en licht het schilderij extra expressief te maken. Ik ben hier om mijn stijl van werken te vernieuwen, maar ben er nog niet uit welke richting ik moet kiezen. Ik heb nog 5 weken te gaan, dus wie weet gaat het nog lukken.
Ik wil Herman Maas nog even feliciteren met zijn Herman Maas Veldje. Hij heeft er ontzettend veel voor moeten doen om dit veldje voor de jeugd gerealiseerd te krijgen en nu is het er eindelijk. De jeugd heeft er zijn naam aan gegeven. Eerder had Limburg al een rivier naar hem genoemd en Rotterdam al een boulevard en nu dus een heus trapveldje voor de jeugd. Voor niet Stadtenaren: zie http://www.stadaantharingvliet.nl/.
Verder groet ik iedereen vanuit een matig warm Spanje, waar je overigens wel snel bruin wordt (zie foto). Groetjes aan alle trouwe lezers, Jan

Weer een week voorbij

Vanmiddag lekker gegeten; ik eet een keer per dag uitgebreid en vandaag was dat een kippenpootje, sla, aardappels in de schil en yoghurt met verse aardbeien toe. Ik mag dus weer niet klagen. Gisteravond hebben we met het bestuur van de Fundacion bij Jean-Marie gegeten. Heerlijk en gezellig met z’n achten. Knap kookwerk als je voor acht moet koken en alleen een tweepits gasstel heb. De rijst had ze net als vroeger in bed laten gaar worden, dat scheelde weer een pit.
Vanochtend een onderschildering gemaakt van een aantal schutters van het spektakel van gisteren. Hierbij doe ik ook nog een paar foto’s van dat gebeuren. Je ziet o.a. het christelijk stadsbestuur op het balkon van de stadspoort en verder wat detailfoto’s. De stadse kleuren komen in alles terug, omdat dat de kleuren van Spanje zijn: rood en geel. Ik ga nog op jacht om stof in die kleuren hier te kopen voor de stadse dag in Nederland.
Het is hier verder wat nevelig en ongeveer 22 graden, dus na het eten even lekker in de zon op mijn dakterras gelegen om bij te kleuren.
Komende week krijg ik weer nieuwe buren; de meesten gaan terug naar Nederland, maar ik ben blij nog een maand te hebben om aan de verbetering van mijn schilderstijl te werken, die maand heb ik hard nodig, ofschoon ik niet mag klagen. Ik merk zelf dat ik heel erg vastzit aan de regels en moet proberen, die wat losser te laten; ik denk dat dit door het lesgeven komt.
Ik wens ieder een prettig weekend en tot morgen, Jan

Het bestuur, de Moren en de Christenen

Gisteravond is het bestuur van de FundacionCKD hier aangekomen. Zij zijn verantwoordelijk voor het beheer van de ateliers hier in Callosa en ze staan voor de moeilijke taak om deze aan te passen aan de eisen van de kunstenaars. Een taak die vooral niet te gemakkelijk is mede vanwege het feit, dat je te maken hebt met een spaanse huismeester, spaanse aannemers en voornamelijk Nederlandse gebruikers. Vooral het bruikbaar maken het gehele jaar door is een probleem; centrale verwarming is niet mogelijk vanwege het ontbreken van gasleidingen en als je een pand dan enige tijd niet gebruikt maakt het vocht zich meester van het huis en moet je weer weken stoken om het droog te krijgen. Een moeilijke taak voor dit bestuur. Gisteravond mocht ik met hen eten in het plaatselijk café, heel gezellig.
Vanmorgen ben ik naar Caloi geweest, ongeveer 40 km rijden door de bergen, waar feesten waren vanwege de strijd tussen de Moren en de Christenen. Een prachtige vertoning, waarbij letterlijk honderden kilo’s buskruit werden verschoten. Veel foto’s gemaakt en vanmiddag ga ik maar weer schilderen, kunnen mijn oren ook wat tot rust komen. Overigens is het hier nu mooi weer en het weekend probeer ik maar weer eens te gaan zwemmen. Groetjes, Jan.

Koeien bij de horens of mensen bij de neus?

Gisteravond zijn we met een groepje naar het plaatsje Teulada gegaan, waar de zogenaamde patroonsfeesten werden gevierd met stieren in de straatjes. Dit fenomeen is bij ons bekend van Pamplona, waar dit jaarlijks uit de hand loop. Hier ging hier wat georganiseerder: de mensen werden in kooien opgesloten en de stieren mochten op straat rondrennen. Af en toe begaf een heldhaftige jongeling zich op straat en probeerde de stiertjes met hun mannelijke heldhaftigheid te imponeren. Het leek dan alsof de stiertjes boos en daardoor gevaarlijk werden, maar dat was niet echt zo. Als een stiertje moe werd, kwam een begeleider in het veld, die vervolgens rustig met de stier naar zijn kooi wandelde en het beestje daarbij iets te smullen gaf. Een collega stier (of koe, het verschil zagen de Spanjaarden toch niet) nam het dan weer een tijdje over. Dat ging zo door tot een uur of tien en daarna ging iedereen gezellig op straat met elkaar zitten eten. Kortom een leuk feest, waarbij de stieren en koeien van et verhuurbedrijf et echt te lijden hadden, ofschoon dat wel zo moest lijken. Als dierenliefhebber met boedistische neigingen zou ik het hier moeilijk mee moeten hebben maar aangezien de mensen feitelijk door de dieren in de maling werden genomen, heb ik het maar gerelativeerd; de dieren deden mee aan een toneelstuk, waarbij het publiek de indruk had superieur te zijn. De dieren werden er goed voor betaald via hun bazen van het verhuurbedrijf.
De kleinere kinderen begrepen het feest pas echt en liepen na afloop in optocht over straat.
Groetjes van Jan.

Ik doe mijn best

Hoi allemaal, leuk dat jullie weer even op mijn log kijken, dan schrijf ik het niet voor niets. Eerst even over het schilderen; ik probeer in die twee maanden hier mijn stijl van werken aan te passen. Ik wil expressionistischer werken met meer kracht en spanning. Dat is een heel moeilijk proces, dat veel van me vergt. Het betekent dat ik mijn gevoel moet aanpassen en heel kritisch moet zijn op het resultaat. Maar hier heb ik de kans om dit te doen, omdat ik veel uren beschikbaar heb en veel tegen mezelf kan kletsen. Ik werk 6 tot 10 uur per dag aan mijn doeken, en heb er ook al een aantal aan de kant gegooid en over heen geschilderd, omdat ik et niet goed vond. Maar ik heb wel het gevoel, dat het gaat lukken en het werk wordt langzaam maar zeker beter. Het grootste probleem is dat ik af en toe terugval in mijn oude stijl. Hierbij drie foto’s van probeersels in mijn “nieuwe” stijl. Het is ook moeilijk om passende onderwerpen voor deze stijl te vinden en vanmorgen ben ik aar weer de bergen in gegaan om te fotograferen.
Zojuist heb ik weer lekker gegeten; ik eet een keer per dag warm, omstreeks twee uur in de middag. Veel verse groenten en fruit, dat is hier werkelijk heerlijk. De aardappels kook of bak ik met de schil, dat is echt lekker en met veel smaak.
Verder was er een kaart van Greet uit Frankrijk met de post, zij zal vandaag of morgen weer thuis zijn na 2,5 week alle Stadtenaren in het buitenland samen met Conny afgereisd te hebben. Ik heb er echt van genoten toen ze met de paasdagen hier bij mij waren.
Graag tot een volgend leesbeurt. Groetjes uit een warm Callosa, Jan

Huishoudelijk nieuws

Het leven hier is beslist niet onaangenaam ofschoon ik wel veel vrienden en bekenden om me heen mis, vooral vanuit Stad. Iedere morgen de koffie om kwart voor 10 bij Ma Huizer, de vrienden van de wandelclub, de juffrouws en de kinderen van basisschool De Molenvliet, de vrienden van de culturele (eet)kring van Stad, alle cursisten en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Het fijne hier is het warme klimaat, vandaag is het 23 graden, maar tot u toe was het niet warmer dan 18 gaden en veel regen. Verder is hier veel vers fruit en eten te koop voor maar weinig geld, ik kook iedere dag mijn eigen potje en geniet van alle verse zaken en vooral van de sinaasappelen en tomaten. Het huisvuil hang je hier iedere avond aan de muur in een plastic zakje en het wordt iedere nacht opgehaald, behalve zondagavond. Een heel goed systeem, dor het ophangen kunnen loslopende honden en katten er niet bij en omdat het dagelijks wordt opgehaald gaat het niet stinken. De plasticzakjes koop je bij de supermarkt, 50 stuks voor een euro. Hollanders gebruiken ook wel de oude boodschappenzakjes bijvoorbeeld van de Lidl of Aldi, dat mag ook.
Ik doe er nog wat foto’s bij van mijn huis, iedere foto is op een aparte verdieping genomen, beneden is de woonkeuken, eerste etage mijn werkkamer, tweede etage mijn atelier en dan nog mijn badkamer en slaapkamer, beiden op dezelfde etage, gemakkelijk met plassen snachts. Daarboven ligt vervolgens nog het dagterras.
Met schilderen gaat het niet slecht, ik werk ongeveer 10 uur per dag en ben nu bezig met allerlei wijnstokken. Nog even geduld en ik laat weer wat werk zien.
Iedereen de groetjes en tot ziens uit een warm en zonnig Spanje, Jan.

Hoort wie klopt daar kinderen

Ik woon hier in een klein straatje van maar 4 meter breed. Je kunt er niet parkeren, maar mag er wel met de auto rijden en natuurlijk gewoon doorheen wandelen. Zelf heb ik op al mijn verdiepingen altijd al mijn ramen en deuren open. Immers de buitentemperatuur is ongeveer 17 graden en thuis ben ik 16 graden gewend. Alle andere Nederlanders hebben hier alles dicht en hebben de kachel aan; zij hebben thuis de verwarming op 20 graden staan. Maar daar wil ik het niet over hebben. Ik wil et hebben over die man met die witte baard en rode puntmuts, die ieder jaar hier uit Spanje naar Nederland komt. Daarvoor zingen we: hoort wie klopt daar kinderen…. En nu weet ik waarom. Niemand in dit smalle straatje heeft een deurbel, hooguit een klopper. En omdat alles zo smal is en ik alles heb open staan, hoor ik alle klopgeluiden uit de hele straat. Als ik hoor kloppen ren ik dus naar deur of raam en kijk of het bij mij is. Dit doe ik al bijna drie weken tevergeefs, want de Sint zal bij mij niet op bezoek komen.
Vanmorgen en ik foto’s gaan maken in de wijnvelden om beelden van knoestige stammen te kunnen schilderen. De blaadjes beginnen hier net uit te lopen en de stammetjes zijn heel laag en knoestig, dus een mooi element om expressionistisch te schilderen. De komende dagen hoop ik wat resultaten te tonen.
Groetjes aan iedereen daar, en voor degenen die een kaart van mij verwachten zeg ik: nog even geduld, er is hier geen kaart te koop en ik moet daarvoor naar Benidorm reizen, Jan.

de foto's

Hij doet het...

Daarmee bedoel ik Internet vanuit mijn atelier. Gisteren met Jean-Marie, mijn buurvrouw kunstenaar, weer wat uurtjes aan het prutsen geweest met als gevolg dat we zonder Telefonica het netwerk in de lucht hebben gekregen...iets wat al twee jaar niet gelukt was.
Het is nog niet perfect, want ik moet met mijn laptop op schoot bij de voordeur zitten, omdat anders het signaal te zwak is, maar dat gaan we ook nog wel veranderen.
Gisteren een schilderij gemaakt van oude olijfbomen in de stijl, die ik voor mezelf verder wil onwikkelen. Zie de foto. Verder ook nog een huismusje van een wisse dood gered, zat vast in de bovengrondse stroomdraden met allerlei draadjes om haar pootje. Via een geleende ladder bevrijd en na een operatie met buurman Jos en een schaartje kon de patient weer aan de vrije ruimte worden overgelaten.
Ik hou et en kort, om te kijken of alles goed werkt. De groetjes uit een kletsnat Spanje, Jan

Overal kak tusse...

Vanmorgen ben ik naar een botanische tuin geweest vol met cactussen, werkelijk schitterende composities en kleuren en ik heb bijna 200 foto´s gemaakt. Echt de moeite waard. Bij deze stuur ik er een paar mee. Daarna ben ik verder het binnenland in gereisd en daar begint echt de stilte. De kusten zijn hier werkelijk volgebouwd, maar als je ongeveer 20 km van de kust het binnenland ingaat, kom je werkelijk in uitgestrekte ruige gebieden. Ik ga op de kaart meer van die routes uitzetten. Ook daar heb ik foto´s gemaakt in een plantage van oude olijfbomen, die nu onderwerp van een schilderij gaan worden. Zodra er iets herkenbaars is laat ik jullie meegenieten. Overigens was de cursus spaans gisteren erg leuk en nu heb ik iedere dinsdag en donderdag deze cursus. Het kan nooit kwaad om je communicatiefaciliteiten uit te breiden, al wordt het wel steeds moeilijker naarmate je ouder wordt. Vanmiddag lekker zalm gegeten en straaks even wat lezen en een wijntje drinken. Het leven is zo slecht nog niet, alleen een beetje eenzaam.

Verder heb ik nog steeds geen Internet. Groetjes uit een redelijk warm (18 graden) Callosa, Jan

Hij is er weer.

Gisteren de hele dag zitten wachten, maar Telefonica voor het Internet is natuurlijk niet geweest. Lijkt ook vreemd, om op de dag van afspraak te verschijnen. Wie er echter wel kwamen, waren de monteurs van de televisie en je gelooft het niet, maar ik heb nu schotel tv met 360 zenders, o.a. BVN om jullie in Nederland een beetje in de gaten te houden en verder ongeveer 359 zenders met sexadvertenties. Daar zat ik nu echt op te wachten.

Wat wel leuk was gisteravond is, dat om half acht er geklopt werd (ik heb geen bel, alleen een klopper aan de deur, net als iedereen) en twee collega´s kunstenaars op de stoep stonden met de boodschap dat ik me de volgende dag om 11.00 uur moest melden voor de cursus spaans voor gevorderden. Mijn antwoord was, kom even binnen en leg het me uit, waarna het volgende gebeurde: De andere collega´s werden er ook bijgeroepen, doe daarbij 5 liter rode wijn (mag gewoon van de supermarkt komen, een stuk kaas, een leverworst, een zak chips en vooral later op de avond een heleboel korreltjes zout. Vervolgens heb je een avondvullend programma tot bijna middernacht en aan het einde weet je wat iedereen dwars zit, wat iedereen gedaan heeft en vooral waarom we met z´n allen kunstenaar zijn en per definitie daarom kunst maken.

Kortweg we hadden een geweldige avond en na afloop hoefden we niet meer te dineren, alleen nog te ontbijten na een paar uurtjes rust.

Zie hierbij een fotoimpressie van 4 van de 5 deelnemers, de vijfde (ikzelf) moest de foto maken.

Heerlijk, vooral omdat je hier de tijd voor hebt en niet lastig gevallen wordt met andere verplichtingen.

Dat was de boodschap van vandaag, hopelijk tot morgen, ik ga ervan uit dat de Internet man over ongeveer een week komt, dus nog maar even naar het cafe.

De groetjes, uw dag- en nachtwerkende Jan

Mooi weer

Vandaag hebben we ook een prachtige dag, minstens 20 graden en volop zon. Verder heb ik een rondtour gemaakt door de ateliers van de overige kunstenaars hier, een zestal mensen.

Leuk om het werk van elkaar te zien en de verschillende ruimtes waarin ze werken.

Ik ben begonnen met een serie schilderijen met zee en golven. Dat onderwerp heeft een zekere spanning en ik ga proberen die spanning op het doek te krijgen.

Hierbij het eerste resultaat. Verder wil ik nog iets van mijn huisje kwijt: ik heb maar liefst 4 verdiepingen en dus ook 4 trappen. Het is allemaal een paar honderd jaar oud en de treden van alle 4 de trappen hebben verschillende hoogtes. Je bent dus bekaf van het trappenlopen. Bovendien moet je naar de treden kijken om de hoogte in te schatten en dan vergeet je weleens dat de spanjaarden stukken kleiner zijn dan wij met het gevolg dat je je hoofd stoot tegen het eeuwenoude gesteente.

Een ander probleem is dat de badkamer met de toilet op de 3e verdieping zit en ik dus om te plassen heel wat trappen op en neer moet. Het is dan ook zaak om het plassen echt te plannen, anders haal je het niet.

Geen geklaag hoor, zo is dit niet bedoeld, maar je gaat wel je eigen huisje waarderen met twee verdiepingen, waarop je allebei kunt plassen.

Groetjes en misschien krijg ik morgen internet in mijn atelier, in ieder geval komt de plaatselijke KPN het morgen proberen. Jan

Het lukte even niet.

Goeie middag allemaal,
het lukte een paar dagen niet, de stroom was hier uitgevallen en daarna het internet, maar nu schijnt alles weer te werken. Greet en Conny zijn hier geweest van vrijdagavond tot vanmorgen. We hebben twee dagen heerlijk als toeristen in de omgeving rondgereisd en erg mooie plaatsen gezien. Al met al een gezellige afwisseling. We hebben ondanks de koude hier, 15 graden lucht en 14 graden zeewater toch gezwommen in zee en dat was heerlijk.
Mooie foto´s van wilde zee, die vanaf nu onderwerp van mijn schilderen zijn. Afgeloepen twee dagen heb ik overigens vanwege het bezoek niet gewerkt, maar vanachten om 8 uur zat ik weer achter de ezel. Ook het schilderij met de citroenen nog verder afgemaakt, nog niet klaar, maar het gaat wel lijken. Verder weinig te melden dit keer, maar wel veel foto´s.
En het is nu redelijk weer, zon en droog. Groetjes, Jan

processie weggeregend...

We hadden ons verheugd op de processie ter gelegeneid van Goede vrijdag. Alles was in gereedheid, de straten schoon, de bloemen rond de beelden en wij, mijn collega's en ik in het cafe tegenover de kerk om ons warm te drinken. En toen begon het te regen...met bakken tegelijk en alle straatjes worden dan gelijk rivieren.

Helaas dus, geen processie, de weergoden hebben anders beslist.

Wel de hele dag lekker geschilderd, een zeegezicht met tegenlicht en het schilderij met de processie wat verder verbeterd.

Hopelijk is het weer morgen beter en kan ik wat mooiere foto's laten zien.

Groetjes aan allemaal en tot morgen. Jan